چسب‌هایی برای آهن
افزایش طول ناخن‌ها ممكن است به وسیله ناخن‌های پلاستیكی كه كل ناخن یا انتهای ناخن را می‌پوشاند انجام شود. این ناخن‌های مصنوعی با چسب‌هایی چسبانده می‌شوند كه حاوی methacrylate هستند كه ماده‌ای حساسیت‌زا است و ممكن است باعث شكاف و ترك ناخن شوند.

دكتر بلیغی معتقد است: «پوشاندن ناخن‌ها به وسیله چسب به دلیل وجود آكریلات در تركیبات آنها از لحاظ طبی و پزشكی عوارضی نظیر پوسته‌ریزی، تغییر بافت ناخن و عفونت‌های قارچی به خصوص كاندیدا را به وجود می‌آورد و به جز در افرادی كه بافت ناخن در آنها به دلیل ژنتیكی یا بیماری از بین رفته است ، توصیه نمی‌شود.»

براساس گزارشهای موجود، چسب‌هایی كه برای چسباندن ناخن‌های مصنوعی به كار می‌روند به دلیل آزاد كردن سم سیانید و بخار ناشی از آن می‌تواند باعث مسمومیت و حتی فوت افراد آرایشگر شود.

دست‌ها بالا
دكتر كتایون صائقى، متخصص پوست و مو در خصوص دارا بودن ناخن‌هاى سالم و جذاب مى‌گوید: «شاید مهمترین نكته در خصوص سلامت ناخن زنان خانه‌دار، استفاده نكردن آنها از دستكش حین انجام كارهاى خانه و شست‌وشو باشد.

چون مواد شوینده قوى و كار با اجسام سخت، به راحتى لایه محافظ ناخن را از بین مى‌برند و موجب ترك خوردن آن مى‌شوند، پس بهترست در همه حال، حتى زمان جارو كردن، از یك دستكش محافظ استفاده شود.»

وى ادامه مى‌دهد: سعى كنید حتماً بعد از كار با مواد كثیف، ناخنهایتان را با برس ویژه تمیز كنید. در ضمن براى جلوگیرى از شكننده شدن ناخن در زمان سوهان كشیدن، هیچگاه ناخنها را در دو جهت سوهان نكشید. این متخصص پوست و مو مى‌افزاید: به كودكان خود یاد بدهید نباید از ناخن استفاده ابزارى كرد؛ مثلاً خارج كردن منگنه از درون كاغذ صحیح نیست. چون به شدت به بافت ناخن صدمه مى‌زند.»

دكتر صائقی، رعایت رژیم غذایى صحیح را جهت تقویت ناخن‌ها مى‌داند و می‌گوید: «غذاهاى سرشار از سولفور و سیلیكون مثل گل كلم و ماهی، موجب حفظ طراوت ناخن مى‌شود (خصوصاً افرادى كه با ناخن‌هاى خود، بیشتر كار مى‌كنند مثل نوازندگان موسیقى باید بیشتر از این رژیم استفاده كنند.) همچنین آب هویج تازه به علت غنى بودن از كلسیم و فسفر سبب استحكام ناخن‌ها مى‌شود، نوشیدن آب ، مایعات و استفاده روزانه از ‌5/2 میلى‌گرم بیوتین (در تخم مرغ و جگر به وفور یافت مى‌شود) نیز مى‌تواند در شادابی، نرمى و سلامت ناخن مفید واقع شود.»

استفاده از ناخن‌های مصنوعی و کاشت ناخن، عوارضی همچون عفونت‌های معمولی و قارچی، درماتیت (اگزمای تماسی) تغییر شکل صفحه ناخن، شکنندگی و حتی از بین رفتن صفحه اصلی ناخن را به دنبال خواهد داشت.

همچنین، کاشت ناخن‌های مصنوعی باعث تغییر رنگ ناخن، التهاب دور ناخن، خط خط شدن و خرد شدن ناخن و کنده شدن لبه آزاد ناخن از بستر ( انیکولایزس) می‌شود.

در صورتی که عمل کاشت ناخن به طور بهداشتی و مناسب انجام نشود، عفونت‌های قارچی را در افراد افزایش می‌دهد و همچنین به دلیل این که پوست کناره ناخن در بعضی از مواقع دچار خونریزی می‌شود و ابزار کار را آلوده می‌کند، در صورت عدم رعایت بهداشت، احتمال انتقال بیماری‌های ویروسی همچون ایدز و هپاتیت را افزایش می‌دهد.

از سوی دیگر استفاده طولانی مدت از ناخن‌های مصنوعی باعث تغییر فرم و تغییر حالت ناخن می‌شود که در مواردی منجر به عوض شدن جهت و محور ناخن می‌شود.

همچنین خانم‌هایی که از ناخن‌های مصنوعی یا کاشته شده برای مدت طولانی استفاده می‌کنند ممکن است متوجه شده باشند که ناخن‌های واقعی آنها نازک و کدر شده. متخصصین پوست به این افراد که بطور مرتب از ناخن مصنوعی استفاده می‌کنند توصیه می‌کنند که هر سه ماه، آنها را کنده و اجازه بدهند ناخن‌هایشان استراحت کنند.

ناخن‌های مصنوعی به خودی خود باعث عوارض نمی‌شود بلکه چسب آن باعث نرسیدن هوا به ناخن‌ها می‌شود و به مرور زمان ناخن‌ها از حالت طبیعی خود خارج و خشک می‌شوند و حتی رنگ آنها به صورت نارنجی کمرنگ در می‌آید. چسب‌هایی که برای استحکام ناخن‌های مصنوعی به کار می‌روند بعد از مدت‌ها باعث عوارضی برای مصرف‌کنندگان می‌شود که از این عوارض می‌توان به خالی شدن ناخن‌های طبیعی، سوراخ شدن، چروکیده و شکننده و بد رنگ شدن آنها اشاره کرد که امکان باقی ماندن آن تا آخر عمر روی ناخن فرد وجود دارد.. البته باید گفت این عوارض در افراد به صورت متفاوت بروز می‌کند. بهترین روش برای جدا کردن ناخن‌های مصنوعی، استفاده از آب ولرم است که در این حالت ناخن‌ها خود به خود جدا می‌شوند؛ زنان می‌توانند برای بهبودی عوارض چسب ناخن، از کرم‌های مرطوب کننده مانند «اوسرین» استفاده کنند.